Τον Ιανουάριο η νέα παρουσίαση του βιβλίου για την Ανάπλαση

.
Πιθανότατα στις 20 Ιανουαρίου του 2011 θα γίνει η νέα παρουσίαση του βιβλίου "Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗ" και μάλλον στο Χάι Λάιφ στην πλατεία Κοραή. Αυτός είναι προς το παρόν ο σχεδιασμός και όσοι το ακούν το βρίσκουν καλύτερο από την αρχική μου σκέψη για 8 Δεκεμβρίου και για την αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου Δραπετσώνας.
.
Η σκέψη για το Χάι Λάιφ είναι του Νότη Ανανιάδη που είναι φίλος κι έχει το PORTNET.gr και μπορεί να αναλάβει την παρουσίαση και την επικοινωνία. Προσφέρθηκε να με βοηθήσει και ο Ζαχαρίας ο Ζούπης που γνωρίζει επίσης από αυτά. Με τη δική τους βοήθεια θα γίνει μια καλή παρουσίαση που θα έχει και την αναγκαία δημοσιότητα.
.
Η εκδήλωση θα κεντράρει περισσότερο στο β' μέρος του βιβλίου όπου παρουσιάζεται η νέα πρόταση για τον χώρο. Θα είναι περισσότερο συζήτηση για το μέλλον της πόλης και λιγότερο βιβλιοκριτική για την ιστορία του θέματος η οποία βασικά είναι καταγεγραμμένη στο α' μέρος του βιβλίου.
.

Το σχέδιο ανάπλασης του χώρου σύμφωνα με τη νέα πρόταση του βιβλίου
.
Θα έχω ειδοποιήσει όλους τους θεσμικούς και μη φορείς που εμπλέκονται στο ζήτημα. Φιλοδοξώ αυτή η εκσήλωση να αποτελέσει ουσιαστικό και σημαντικό κρίκο στην προώθηση του εγχειρήματος με την εξεύρεση κοινών τόπων και την συμφωνία σε κοινές δράσεις. Δεν λέω πως αυτά θα γίνουν σε μια βραδιά, υπολογίζω όμως πως όλα μπορούν να ξεκινήσουν από εκεί και να ακολουθήσουν ένα δρόμο χωρίς επιστροφή.
.

Δελτίο Τύπου για την Παρουσίαση της 6ης Οκτωβρίου 2010 του βιβλίου "Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗ"

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ του ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΙΡΙΔΗ «Η δική μας ανάπλαση»
παρουσιάστηκε στο κοινό σε μια ξεχωριστή και πολύ επιτυχημένη εκδήλωση
.
Η παρουσίαση ενός ξεχωριστού βιβλίου έγινε χτες 6 Οκτωβρίου 2010 σε ένα γεμάτο θέατρο, στο «Αντώνης Σαμαράκης», στο Κερατσίνι. Πρόκειται για το βιβλίο του Γιώργου Τσιρίδη «Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗ» που περιλαμβάνει μια μυθιστορηματική εξιστόρηση των γεγονότων της 35-ετίας 1975-2010 καθώς και μια σημερινή πρόταση διεξόδου γύρω από το μεγάλο θέμα της τέως βιομηχανικής ζώνης Δραπετσώνας-Κερατσινίου που –σύμφωνα με τον υπότιτλο του βιβλίου- είναι η τελευταία ελπίδα του Πειραιά για ένα καλύτερο αύριο.
.
Παρόντες ο υπουργός Ναυτιλίας κ. Γιάννης Διαμαντίδης, ο αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Γρηγόρης Νιώτης, ο βουλευτής Πειραιά κ. Δημήτρης Καρύδης, ενώ μηνύματα έστειλαν οι βουλευτές Δημήτρης Λιντζέρης και Μανώλης Μπετενιώτης. Παρόντες επίσης ο δήμαρχος Δραπετσώνας κ. Αλέξανδρος Χρυσός οι πρώην δήμαρχοι Κερατσινίου και Κορυδαλλού κ.κ. Γιώργος Χάσκας και Στέφανος Χρήστου και πολλοί άλλοι επώνυμοι αλλά και πλήθος φίλων και βιβλιόφιλων που γέμισαν το θέατρο.
Την παρουσίαση έκαναν οι καθηγητές του Πανεπιστημίου Πειραιά κ. Κώστας Χλωμούδης και Θοδωρής Πελαγίδης, ο επί 20-ετία δήμαρχος Κερατσινίου κ. Δημήτρης Σαράφογλου και ο συγγραφέας κ. Θωμάς Σίδερης.
.
Το βιβλίο έχει 360 σελίδες και στο οπισθόφυλλό του αναφέρει τα εξής:
«Βιομηχανική ζώνη Δραπετσώνας- Κερατσινίου:
Το μαλακό υπογάστριο του Πειραιά. Ως το 1975 τα εργοστάσια ήταν οι απόλυτοι κυρίαρχοι του τοπίου αλλά και των ψυχών των κατοίκων της γύρω περιοχής που έβρισκαν σε αυτά μαζικά εργασία και επομένως μέσα για την δύσκολη επιβίωση. Η πόλη άρχισε να διεκδικεί την ανάκτηση των ακτών της από το 1989 όταν διατυπώθηκε για πρώτη φορά το σχέδιο και αίτημα για τη δική μας ανάπλαση.
Μια εκπληκτική δεκαετία 1991-1999 πέτυχε τρέχοντας με καταιγιστικούς ρυθμούς την εδραίωση του οράματος το 1993 με τη δημιουργία της Πρότυπος ΚΤΑΕ, το 1997 με την θεσμοθέτηση πολεοδομικών αρχών και το 1999 με το κλείσιμο του εργοστασίου Λιπασμάτων μετά από 90 χρόνια λειτουργίας.
Ύστερα ήρθε η κόπωση και η εποχή της αδράνειας. Για να φτάσουμε στο αδιέξοδο όταν μετά τις φωτιές του 2007 οι συνειδήσεις άλλαξαν και οι δρόμοι των θεσμικών φορέων και των πολιτών χώρισαν. Οι ακραίοι της «τσιμεντοποίησης» και οι ακραίοι της «πράσινης ακτής» απειλούν να στείλουν την ανάπλαση «δέκα χρόνια πίσω».
Το βιβλίο αυτό του Γ.Τσιρίδη, που ήταν και ο ίδιος πρωταγωνιστής στις εξελίξεις της περιόδου 1975-2010, έρχεται για να δώσει το μήνυμα ότι η ελπίδα συνεχίζει να υπάρχει και το όραμα της δικής μας ανάπλασης είναι ακόμα ζωντανό»
.
Ο Θοδωρής Πελαγίδης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά γράφει:
«Το βιβλίο του Γιώργου Τσιρίδη είναι ένα σπάνιο ντοκουμέντο μιας ολόκληρης περιοχής, μιας ολόκληρης εποχής. Ξεκίνησε ως μεταπτυχιακή διπλωματική που επέβλεψα στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς αλλά γρήγορα εξελίχθηκε από ένα λεπτομερές και αναλυτικό δοκίμιο σε ένα γενικότερο και συνολικότερο όραμα για την ανάπλαση και την ανάπτυξη μιας ολόκληρης πόλης. Η ανάκτηση του θαλασσίου μετώπου της, για την οποία αγωνιά, γράφει και τεκμηριώνει ο Τσιρίδης, είναι στην πραγματικότητα η ανάκτηση του δημόσιου χαρακτήρα της πόλης, η ανάκτηση του μέλλοντός της»

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ του ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΙΡΙΔΗ «Η δική μας ανάπλαση»

.
Η παρουσίαση του βιβλίου για την ΑΝΑΠΛΑΣΗ έγινε χτες 6 Οκτωβρίου 2010 σε ένα γεμάτο θέατρο, στο «Αντώνης Σαμαράκης», στο Κερατσίνι.
.
Πρόκειται για το βιβλίο του Γιώργου Τσιρίδη «Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗ» που περιλαμβάνει μια μυθιστορηματική εξιστόρηση των γεγονότων της 35-ετίας 1975-2010 καθώς και μια σημερινή πρόταση διεξόδου γύρω από το μεγάλο θέμα της τέως βιομηχανικής ζώνης Δραπετσώνας-Κερατσινίου που –σύμφωνα με τον υπότιτλο του βιβλίου- είναι η τελευταία ελπίδα του Πειραιά για ένα καλύτερο αύριο.
.
Παρόντες ο υπουργός Ναυτιλίας κ. Γιάννης Διαμαντίδης, ο αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Γρηγόρης Νιώτης, ο βουλευτής Πειραιά κ. Δημήτρης Καρύδης, ενώ μηνύματα έστειλαν οι βουλευτές Δημήτρης Λιντζέρης και Μανώλης Μπετενιώτης. Παρόντες επίσης ο δήμαρχος Δραπετσώνας κ. Αλέξανδρος Χρυσός οι πρώην δήμαρχοι Κερατσινίου και Κορυδαλλού κ.κ. Γιώργος Χάσκας και Στέφανος Χρήστου και πολλοί άλλοι επώνυμοι αλλά και πλήθος φίλων και βιβλιόφιλων που γέμισαν το θέατρο.
.
Την παρουσίαση έκαναν οι καθηγητές του Πανεπιστημίου Πειραιά κ. Κώστας Χλωμούδης και Θοδωρής Πελαγίδης, ο επί 20-ετία δήμαρχος Κερατσινίου κ. Δημήτρης Σαράφογλου και ο συγγραφέας κ. Θωμάς Σίδερης..
Το βιβλίο έχει 360 σελίδες και στο οπισθόφυλλό του αναφέρει τα εξής:
«Βιομηχανική ζώνη Δραπετσώνας- Κερατσινίου:
Το μαλακό υπογάστριο του Πειραιά. Ως το 1975 τα εργοστάσια ήταν οι απόλυτοι κυρίαρχοι του τοπίου αλλά και των ψυχών των κατοίκων της γύρω περιοχής που έβρισκαν σε αυτά μαζικά εργασία και επομένως μέσα για την δύσκολη επιβίωση. Η πόλη άρχισε να διεκδικεί την ανάκτηση των ακτών της από το 1989 όταν διατυπώθηκε για πρώτη φορά το σχέδιο και αίτημα για τη δική μας ανάπλαση.
Μια εκπληκτική δεκαετία 1991-1999 πέτυχε τρέχοντας με καταιγιστικούς ρυθμούς την εδραίωση του οράματος το 1993 με τη δημιουργία της Πρότυπος ΚΤΑΕ, το 1997 με την θεσμοθέτηση πολεοδομικών αρχών και το 1999 με το κλείσιμο του εργοστασίου Λιπασμάτων μετά από 90 χρόνια λειτουργίας.
Ύστερα ήρθε η κόπωση και η εποχή της αδράνειας. Για να φτάσουμε στο αδιέξοδο όταν μετά τις φωτιές του 2007 οι συνειδήσεις άλλαξαν και οι δρόμοι των θεσμικών φορέων και των πολιτών χώρισαν. Οι ακραίοι της «τσιμεντοποίησης» και οι ακραίοι της «πράσινης ακτής» απειλούν να στείλουν την ανάπλαση «δέκα χρόνια πίσω».
Το βιβλίο αυτό του Γ.Τσιρίδη, που ήταν και ο ίδιος πρωταγωνιστής στις εξελίξεις της περιόδου 1975-2010, έρχεται για να δώσει το μήνυμα ότι η ελπίδα συνεχίζει να υπάρχει και το όραμα της δικής μας ανάπλασης είναι ακόμα ζωντανό»
.
Ο Θοδωρής Πελαγίδης, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Πειραιά γράφει:
"Το βιβλίο του Γιώργου Τσιρίδη είναι ένα σπάνιο ντοκουμέντο μιας ολόκληρης περιοχής, μιας ολόκληρης εποχής. Ξεκίνησε ως μεταπτυχιακή διπλωματική που επέβλεψα στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς αλλά γρήγορα εξελίχθηκε από ένα λεπτομερές και αναλυτικό δοκίμιο σε ένα γενικότερο και συνολικότερο όραμα για την ανάπλαση και την ανάπτυξη μιας ολόκληρης πόλης. Η ανάκτηση του θαλασσίου μετώπου της, για την οποία αγωνιά, γράφει και τεκμηριώνει ο Τσιρίδης, είναι στην πραγματικότητα η ανάκτηση του δημόσιου χαρακτήρα της πόλης, η ανάκτηση του μέλλοντός της".

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ του Γιώργου Τσιρίδη

την Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010 στις 7 μ.μ.
στο Πολιτιστικό Κέντρο του Κερατσινίου «Α. Σαμαράκης»
(δίπλα στο δημαρχείο Κερατσινίου)
.
ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

"Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗ"
Η τέως βιομηχανική ζώνη Δραπετσώνας-Κερατσινίου
τελευταία ελπίδα του Πειραιά για ένα καλύτερο αύριο

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΡΙΔΗΣ, Συγγραφέας
ΘΩΜΑΣ ΣΙΔΕΡΗΣ, Επιμελητής της Έκδοσης

Ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας για τη βιομηχανική ζώνη. Πήγαν εκεί με σκάφος του Λιμενικού επενδυτές από το Κατάρ για να δουν την περιοχή ως ευκαιρία.

Σημερινό ρεπορτάζ της ελευθεροτυπίας. Το αναδημοσιεύω αυτούσιο:

ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ: ΜΕΛΕΤΕΣ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΕΡΓΑ ΣΤΑ 660 ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ

Η ξεχασμένη ανάπλαση

Του Κ. ΤΣΟΥΠΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
.
Πατρίκιοι και πληβείοι απαντώνται και πάλι στην παραλία της Αττικής. Ο κοινωνικός διαχωρισμός επιτυγχάνεται με μια προκλητική ευημερία που προωθείται να δημιουργηθεί για τους ολίγους οικιστές «πελάτες» των Αράβων επενδυτών στο Ελληνικό και στην υπόλοιπη παραλία μέχρι τη Βάρκιζα και με μια περαιτέρω υποβάθμιση -λόγω εγκατάλειψης- των ήδη υποβαθμισμένων περιοχών της Δυτ. Αθήνας και του Πειραιά, στον άξονα λιμάνι - Πέραμα.

Η «αλάνα της Δραπετσώνας»: ισοπεδώθηκε το εργοστάσιο Λιπασμάτων και πέραν τούτου, ουδέν
Στον άξονα αυτό κυριαρχεί η λεγόμενη «αλάνα της Δραπετσώνας», που δημιουργήθηκε από την κατεδάφιση-ισοπέδωση του εργοστασίου Λιπασμάτων (πρώην Μποδοσάκη και νυν της Εθνικής Τράπεζας). Επί 8 συναπτά έτη από τότε (2002) αλλά ακόμη και πιο πριν ρίχνονται «ιδέες» για την ανάπλαση της περιοχής, χωρίς μέχρι σήμερα αυτή να προχωρήσει.

Και ενώ για το Ελληνικό και το real estate φιλέτο του ενδιαφέρθηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, για να δημιουργηθούν, μεταξύ άλλων, πολυτελείς κατοικίες, αεροδρόμιο για ελικόπτερα και λίαρ τζετ των κροίσων και πράσινο που θα «πλασιώσει» τις βίλες των μεγιστάνων, υποτίθεται, του πλούτου, η έκταση της Δραπετσώνας (660 στρέμματα) παραμένει ανέγγιχτη. Η αλάνα αυτή των λιπασμάτων είναι, όπως παρατηρών παράγοντες του δημόσιου βίου, η μοναδική διέξοδος των κατοίκων όλων των γύρω δήμων προς τη θάλασσα. Η ανάπλαση της περιοχής αναφέρεται μάλιστα ως το μεγαλύτερο έργο αστικής ανάπλασης της Ευρώπης σε κατοικημένο ιστό.

Κατά καιρούς, σύμφωνα με πληροφορίες, καταρτίστηκαν μελέτες χωρίς να υπάρξει έστω και δείγμα υλοποίησης. Επί υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Κ. Λαλιώτη άρχισε η επεξεργασία της «ιδέας», χωρίς να προχωρήσει τίποτε. Ακολούθησαν μελέτες της Εθνικής Τράπεζας, του Δήμου Δραπετσώνας, της Νομαρχίας Πειραιά, του ΟΛΠ κ.λπ., αλλά ουδείς έθεσε τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων. Δεν έχει προχωρήσει ούτε η αναπαλαίωση των δύο διατηρητέων κτισμάτων, του παλιού Φουγάρου του εργοστασίου και του λεγόμενου «Γυαλάδικου», όπου στα καμίνια του -τα οποία είχαμε επισκεφθεί- «ψήνονταν» χιλιάδες γυάλινα και κρυστάλλινα σκεύη. Θα μπορούσε το Γυαλάδικο να γίνει το ωραιότερο κτίριο του Πειραιά, μας εξηγούσε στέλεχος του ΟΛΠ.

Ιδιοκτήτες της έκτασης της Δραπετσώνας (που υμνήθηκε ως γειτονιά των καημών της προσφυγιάς και της φτωχολογιάς) των 660 στρεμμάτων είναι η Εθνική Τράπεζα (350 στρέμμ.), ο ΟΛΠ (100 στρέμμ.), το Ελληνικό Δημόσιο (50 στρέμμ.) καθώς και τα ΕΛΠΕ (που έχουν αγοράσει την έκταση της Μόμπιλ) και η ΑΓΕΤ τα υπόλοιπα. Μάλιστα, στην έκταση και τις εγκαταστάσεις της ΑΓΕΤ προβλέπεται να μετεγκατασταθεί το Πανεπιστήμιο Πειραιά, που σήμερα είναι εγκατεσπαρμένο σε πολλά κτίρια του λιμανιού.

Και ενώ οι μελέτες «καλά κρατούν», ουδείς από τους ιδιοκτήτες θέλει να πάρει την πρωτοβουλία ώστε να προχωρήσει η ανάπλαση, που θα δώσει διέξοδο αναψυχής στους πολίτες της Δυτ. Αθήνας και θα δημιουργήσει χιλιάδες θέσεις εργασίας, τόσο κατά το στάδιο της κατασκευής όσο και της λειτουργίας, με τις νέες οικονομικές δραστηριότητες που θα δημιουργηθούν στον χώρο.

Ο Οργανισμός Αθήνας έχει ήδη υποδείξει από το 2002 χώρους, δραστηριότητες, ακόμη και συντελεστές δόμησης για την ελάχιστη κάλυψη που προβλέπεται.

Οπως επισημαίνουν κυβερνητικοί αξιωματούχοι, το εκτελεστικό κομμάτι της ανάπλασης πρέπει να αρχίσει με τη συμφωνία των ιδιοκτητών για την ίδρυση εταιρείας ειδικού σκοπού, η οποία θα αναθέσει το έργο και θα το παραχωρήσει προς εκμετάλλευση σε ιδιώτες.

Η κρατική μιζέρια δεν επιτρέπει την ανάληψη της χρηματοδότησης του έργου από το κράτος, που υπό το Μνημόνιο ζει στιγμές απίστευτης λιτότητας, έλεγε χαρακτηριστικά το ίδιο στέλεχος.

Είναι, πάντως, σαφές ότι δεν πρόκειται για μια επιχείρηση real estate, που θα «φορτώσει» την έκταση με κατασκευές. Δύο δίδυμοι ουρανοξύστες είναι αυτοί που θα κατασκευαστούν. Το υπόλοιπο θα είναι πράσινο και με επιχειρήσεις χαμηλής όχλησης (κυρίως εστίασης) στην παραλία. Για να αποσβεσθούν, όμως, και οι δαπάνες που απαιτούνται, προβλέπονται δράσεις θαλάσσιου τουρισμού, όπως η κατασκευή μαρίνας για 1.200 σκάφη αναψυχής.

Για να προληφθούν τυχόν αντιδράσεις «πληβείων» και περιβαλλοντικών οργανώσεων προβάλλεται το γεγονός ότι η σχεδιαζόμενη ανάπλαση θα είναι του τύπου της μαρίνας Φλοίσβου (ανήκει στην περιοχή των «πατρικίων» της Αττικής παραλίας), αλλά και περίπου 10 φορές μεγαλύτερη απ' αυτή. Οσοι έχουν επισκεφθεί πρόσφατα την αναπλασμένη περιοχή της μαρίνας Φλοίσβου μιλούν για ονειρικές καταστάσεις. Σημειώνουν, μάλιστα, ότι την ανάπλαση αυτή σχεδίασε και έφερε σε πέρας η εταιρεία αστικών επενδύσεων Λάμδα Ντιβέλοπμεντ, του Ομίλου Λάτση, επικεφαλής της οποίας ήταν ο κ. Απ. Ταμβακάκης, σημερινός διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας, του μεγαλύτερου ιδιοκτήτη της έκτασης των πρώην Λιπασμάτων. Μάλιστα ο πρόεδρος της Εθνικής Β. Ράπανος και ο κ. Ταμβακάκης συνέστησαν πρόσφατα θυγατρική της τράπεζας για την εκμετάλλευση και διαχείριση των ακινήτων της.

Μετά την επίδειξη ενδιαφέροντος που εκδηλώθηκε κατά την παρουσίαση των σχεδίων, με πρωτοβουλία του προέδρου του ΟΛΠ Γ. Ανωμερίτη, σκάφος του Λιμενικού μετέφερε -δίκην θαλάσσιου τουρισμού- υψηλά ιστάμενους κρατικούς αξιωματούχους της Κίνας, του Κατάρ και του Αμπού Ντάμπι στην παραλία της Δραπετσώνας, για να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι τις μεγάλες επενδυτικές ευκαιρίες που δημιουργεί η αστική ανάπλαση της περιοχής. *

ΑΡΧΕΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΛΑΣΗ

Ο Χάρτης αυτός (φυσικός Δραπετσώνας αρχών 20ου αι.) είναι στο εξώφυλλο του βιβλίου.
.
Αρχές Οκτωβρίου θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου για την Ανάπλαση. Αυτές τις μέρες ολοκληρώνεται το τύπωμα και το παραδίδει ο τυπογράφος. Θα έχει πλαστικοποιημένο εξώφυλλο και 350 περίπου σελίδες περιεχόμενο.
.
Σύντομα θα υπάρχουν νέα επί του θέματος.
.

Η ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΜΕΤΩΠΗ (α΄φάση) ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ και εγκαινιάζεται μεθαύριο από τον Δήμο

.
Σχετίζεται με την Ανάπλαση το έργο που εγκαινιάζει ο δήμος Δραπετσώνας μεθαύριο. Είναι το έργο της ανάπλασης του γκρεμού που θα συνδέει -όταν ολοκληρωθεί- την περιοχή της Ανάπλασης της Βιομηχανικής Ζώνης με το Καστράκι όπου προβλέπεται να δημιουργηθεί μεγάλο πολιτιστικό κέντρο με μουσεία κλπ, και με χρηματοδότηση του ΟΛΠ μέχρι το 2015.
.
Το έργο που εγκαινιάζεται μεθαύριο είναι η ανάπλαση της παραλιακής μετώπης, του γνωστού μας "γκρεμού". Έχουν ήδη κατασκευαστεί "πράσινες" -όπως λέγονται- διαδρομές, σκαλιά, επίπεδα, ανοίγματα, φυτά, κηπάκια κλπ. και φωτισμός. Υπάρχει και ο κατάλληλος χώρος για την εγκατάσταση ανελκυστήρα.
Όλα αυτά έχουν σκοπό τη σύνδεση της πόλης με το λιμάνι, για την άρση των δυσμενών συνεπειών από τη δημιουργία του γκρεμού προπολεμικά από τον ΟΛΠ που έκανε τις εκσκαφές για να φτιάξει το λιμάνι.
.
Βεβαίως το έργο δεν είναι ολοκληρωμένο, για δυο λόγους:
1.- Έχει κατασκευαστεί μόνο ένα μέρος από τα 3 που προβλέπονται συνολικά και αφορούν την επέκταση της ανάπλασης προς την Πυροσβεστική αφ' ενός και προς τον κάβο Κράκαρη αφ' ετέρου.
2.- Περιέργως (αλλά και όχι ανεξήγητα) ο ΟΛΠ -λειτουργώντας και πάλι ως κράτος εν κράτει- δεν επέτρεψε την πρόσβαση στο λιμάνι με αποτέλεσμα οι σκάλες και οι διάδρομοι να είναι στο τέλος τους κλειστοί. Βέβαια αυτή η ανοησία κάποια στιγμή θα πάρει τέλος, προς το παρόν όμως το έργο δεν εκπληρώνει το σκοπό του αλλά αποτελεί απλά έναν εξωραϊσμό του γκρεμού. Έστω κι έτσι όμως είναι σπουδαίο.
.
Τα εγκαίνια θα γίνουν μεθαύριο. Τετάρτη απόγευμα στις 7μ.μ. Θα έρθουν υπουργοί, βουλευτές κλπ. και θα εξαγγελθούν και προγράμματα ευρύτερα όπως η δημιουργία μεγάλου πολιτιστικού κέντρου στην περιοχή ΚΑΣΤΡΑΚΙ με χρήματα του ΟΛΠ.
.
Το έργο προτάθηκε για πρώτη φορά με άρθρο του Β. Ιγγλίζ στην ΓΕΦΥΡΑ (εφημερίδα των Τσιρίδη, Σαββόπουλου, Γλαμπεδάκη) το 1996. Επί Χρονόπουλου το 2000 το έργο ήρθε στη Δραπετσώνα αλλά χάθηκε καθώς χάθηκε η χρηματοδότηση. Τότε προβλέπονταν 2 δισ. δρχ. τα οποία βγήκαν για τον δήμο αλλά χάθηκαν γιατί χάθηκε η σχετική μελέτη. Το έργο ξαναμπήκε στα σχέδια και εγκρίθηκε από το Νομαρχιακό Συμβούλιο έργων το 2002 (επί Χρονόπουλου πάλι) οριστικοποιήθηκε σαν μελέτη και δημοπρατήθηκε επί Αραβιάδη, και τελικά κατασκευάστηκε επί Χρυσού. Είναι ένα έργο διαχρονικό.
.
Το έργο αυτό είναι ένα δείγμα του πως αντιμετώπισε διαχρονικά η Δραπετσώνα το ζήτημα της ανάκτησης των ακτών της ακόμα και εκεί όπου ο ΟΛΠ μοιάζει αδιαπέραστος και αμετακίνητος και συνδέει το Καστράκι και την Ηετιώνεια Πύλη με το μέλλον της πόλης μας και ολόκληρου του Πειραιά, την ανάπλαση της πρώην βιομηχανικής ζώνης Δραπετσώνας-Κερατσινίου. Με το έργο αυτό η Δραπετσώνα δείχνει πως μπορούν οι δημοτικές αρχές να έχουν στην πράξη και όχι στα λόγια συνέχεια, ενότητα και κοινές αντιλήψεις.
.