Και πάλι πίσω η απόφαση για το ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΙΟ, λόγω εκλογών αυτή τη φορά.

.
Για άλλη μια φορά πάει πίσω η απόφαση για το Θεμιστόκλειο. Οι εκλογές είναι ο υπαρκτός λόγος για τον οποίο τα δημοτικά συμβούλια (γενικώς) πάνε πίσω και αναβάλλονται και μαζί με αυτά πάει πίσω και αναβάλλεται και η συζήτηση για το Θεμιστόκλειο που είχε προγραμματιστεί να γίνει Σεπτέμβρη.
.
Ελπίζουμε τουλάχιστον να συζητηθεί το θέμα μέσα στο διάστημα Οκτωβρίου-Νοεμβρίου.
.
Να ελπίσουμε ότι το θέμα της Ανάπλασης θα κινηθεί από το ΠαΣοΚ; Ας ελπίσουμε.
.

Ελπίζουμε (βάσιμα) ότι το ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΙΟ θα συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο μέσα στον Σεπτέμβρη!

.
Με βάση τις συζητήσεις που έχουν γίνει πριν τον Αύγουστο, ο Πρόεδρος του ΔΣ (σε συμφωνία με τον Δήμαρχο κ. Αλ.Χρυσό και την πλειοψηφία) πρόκειται να φέρει το θέμα (του Θεμιστόκλειου) για συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Υπενθυμίζω ότι το θέμα το εισηγήθηκα στην σημερινή διοίκηση το 2007 αρχικά, το 2008 στη συνέχεια και το 2009 για τρίτη φορά. Κάθε φορά, για κάποιους λόγους, το θέμα δεν έφτανε στο συμβούλιο. Τώρα θα φτάσει. Είμαι σχεδόν βέβαιος, αλλά κρατάω και μια μικρή επιφύλαξη μια και δεν έχει αλλάξει κάτι ριζικά σε σχέση με τις άλλες φορές που έθεσα το θέμα αλλά αυτό δεν έφτασε στην αίθουσα του ΔΣ.
.
Δεν θα περιγράψω ξανά το θέμα. Το έχω κάνει πολλές φορές και εύκολα μπορεί να βρει κανείς την εισήγησή μου σε προηγούμενες δημοσιεύσεις. Θυμίζω μόνο πως αφορά σε δυο κυρίως πράγματα, το ένα είναι να στηριχτεί μια εμπεριστατωμένη πρόταση προς το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) για να χαρακτηριστεί ο χώρος ως αρχαιολογικός και το άλλο είναι να γίνει μια προμελέτη για τηνη πρόσβαση στον χώρο και τη διαμόρφωση αυτού του χώρου ως επισκέψιμου μνημείου.
.
Περιμένουμε και ελπίζουμε!

Χρειαζόμαστε περισσότερο ΦΩΣ!

Το θέμα της Ανάπλασης έχει περάσει από τα χέρια του Δήμου στα χέρια του ΟΛΠ και του κάθε παραλία που λέει ό,τι του κατέβει χωρίς να βλέπει το περιβάλλον που επικρατεί, τις νέες συνθήκες, τα εκάστοτε "νόμιμα" (όχι κατ' ανάγκη και ηθικά) συμφέροντα του άλλου κλπ. Ο καθένας σχεδιάζει κάτι, άλλος ζωολογικό κήπο, άλλος ναυτιλιακό κέντρο, άλλος μια πόλη μέσα στην πόλη, άλλος δάσος κλπ. κλπ. ο καθένας κατά το γούστο του ή κατά το συμφέρον του.
Ο μόνος φορέας που μπορεί να δει το θέμα σφαιρικά και μακροπρόθεσμα είναι το ΔΗΜΟΣΙΟ στην ευρεία του έννοια. Σε πιο ειδική έκδοση, ο Δήμος! Αυτός είναι ο κύριος επισπεύδων της υπόθεσης. Ο Δήμος είναι που πρέπει να κινηθεί και να θέσει το θέμα στις σωστές του βάσεις. Όμως ο Δήμος γενικά αδρανεί. Και η Διοίκηση αλλά και η Αντιπολίτευση περί άλλα τυρβάζουν. Έχουν δίκες, μηνύσεις, ανακρίσεις από τη μια, καθημερινά προβλήματα από την άλλη, έχουν και τους πολιτικούς τους σχεδιασμούς γύρω από τις δημοτικές εκλογές του 2010, δεν έχουν επομένως και πολύ χρόνο να σπαταλήσουν για το μεγάλο ζήτημα της Ανάπλασης που είναι το μέλλον της πόλης και του ευρύτερου Πειραιά.
Και όπως είναι φυσικό, το θέμα το έχουν ξεχάσει σχεδόν και οι δημότες. Ποιος να ασχοληθεί πια με το θέμα, όταν δεν ασχολούνται οι αρμόδιοι. Όλοι έχουν πιστέψει ότι τίποτα δεν πρόκειται να γίνει και ότι τζάμπα έκλεισε και το εργοστάσιο που έδινε τουλάχιστον και σε τόσο κόσμο δουλειά.
.
Απογοητευμένος από την κατάσταση είχα γράψει στο μπλογκ της Πρώτης κίνησης τα παρακάτω:
.
Πραγματική θλίψη -αν όχι αγανάκτηση- προκαλεί η σκέψη ότι ένα θέμα κορυφαίο για τη Δραπετσώνα αλλά και το Κερατσίνι και ολόκληρο τον ευρύτερο Πειραιά, έχει μείνει στα "αζήτητα" για μια ολόκληρη σχεδόν δεκαετία. Η αδράνεια γύρω από το θέμα αυτό, της Ανάπλασης της Βιομηχανικής Ζώνης, έχει σαν αποτέλεσμα και το γεγονός ότι το ίδιο το ζήτημα έχει πλέον φύγει από την πρώτη θέση του ενδιαφέροντος των πολιτών, πέφτοντας μάλιστα πολύ χαμηλά στη σχετικά λίστα. Μεταξύ των θεμάτων που πρωταρχικά απασχολούν τους πολίτες βρίσκονται πολύ υψηλότερα το οικονομικό, η καθαριότητα, τα καθημερινά κλπ. και ακολουθεί η τύχη της ίδιας της πόλης και το μέλλον της που είναι η τύχη του χώρου της τέως βιομηχανικής ζώνης (Λιπάσματα, Τσιμέντα, Πετρέλαια κλπ.)
.
Το θέμα έτρεξε με χίλια την δεκαετία 1990-2000. Το θέμα τέθηκε το 1991 από τις νέες δημοτικές αρχές Δραπετσώνας και Κερατσινίου, έγινε το 1992 η μελέτη της ΑΝΔΗΠ που πρόβλεπε οικονομική ανασυγκρότηση και περιβαλλοντική αναβάθμιση της περιοχής με νέες χρήσεις γης, το 1993 έγινε η Πρότυπος ΚΤΑΕ με στόχο τη μετάβαση από τις βιομηχανικές χρήσεις στην αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας με αλλαγές χρήσεων γης, το 1993 έγινε και ο περιφερειακός του ΟΛΠ, το 1995 αποφασίστηκε η υπόγεια διαδρομή και η χάραξη του περιφερειακού δρόμου μέσα από τα Λιπάσματα, το 1995-96 το θέμα τέθηκε στον ΟΡΣΑ και έγινε ο απαραίτητος κοινωνικός διάλογος, το 1997 λήφθηκε η απόφαση για ανάπλαση με Ζώνη Ενεργού Πολεοδομίας και συντελεστή δόμησης 0.4 και χρήσεις πολεοδομικού κέντρου (δηλαδή θεσμοθετήθηκε η Ανάπλαση) ο 1998 έκλεισε η "Λιπάσματα Δραπετσώνας" και το 1999 έφυγε και η ΣΥΝΕΛ και το εργοστάσιο έκλεισε οριστικά. Όλα ήταν έτοιμα για την Ανάπλαση. Μέσα σε 8 χρόνια έγινε ένα έργο τεράστιο και ο δρόμος για την ανάπλαση ήταν ορθάνοιχτος.
.
2000-02 Σε γενικές γραμμές αδράνεια αλλά τουλάχιστον λειτουργεί η επιτροπή ανάπλασης και εξετάζει σχέδιο του ΠΟΡΣΑ στα πλαίσια του Τερα Ποσειδώνια. Φτιάχνεται νέα μελέτη του ΟΡΣΑ
2003 Αδράνεια. Ωστόσο γκρεμίζεται το εργοστάσιο και μετατρέπεται σε οικόπεδο
2004 Αδράνεια
2005 Αδράνεια που διακόπτεται από τη πρόταση για νέα μελέτη του Δήμου
2006 Αδράνεια αλλά τελειώνει η νέα μελέτη.
2007 Αδράνεια και οι φωτιές στην Ελλάδα ολόκληρη και την Αττική το καλοκαίρι αλλάζουν το τοπίο
2008 Αδράνεια που επισημοποιείται με την εγκατάλειψη και της νέας μελέτης που γίνεται εκ των πραγμάτων πολύ γρήγορα ανεπίκαιρη
2009 Αδράνεια
2010 Πρόβλεψη για αδράνεια και πάλι.
10 χρόνια που πάνε χαμένα στο θέμα "Ανάπλαση". Η διοίκηση Αραβιάδη, που τα έκανε μπάχαλο σχεδόν σε όλους τους τομείς της διοίκησης του Δήμου, θα μπορούσε τουλάχιστον σε αυτό το ζήτημα να έχει προχωρήσει κάπως, όμως ξέμεινε στις διαβουλεύσεις και τα διαδικαστικά και δεν έκανε ουσιαστικά τίποτε. Η διοίκηση Χρυσού που έδειξε ενδιαφέρον για αρκετά ζητήματα και έστρωσε σε πολλά πράγματα τον δήμο, στο θέμα αυτό φάνηκε πίσω από τις προσδοκίες. Σχεδόν δέκα χρόνια χαμένα για την πόλη σαν σύνολο και για τον καθένα μας ξεχωριστά, χαμένα για όλους μας στο πρώτο και μέγιστο ζήτημα της πόλης.
.
Σκεφτόμενος ότι με την υπόθεση του Θεμιστόκλειου θα μπορούσε να έρθει στην επιφάνεια ξανά το θέμα έγραψα μια σχετική ανακοίνωση δική μου και της Πρώτης Κίνησης.
Η ανακοίνωση αυτή (της ΠΡΩΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ) λέει:
.
Η πρόταση Γ.Τσιρίδη και ΠΡΩΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ για το Θεμιστόκλειο (χαρακτηρισμός του σαν αρχαιολογικού μνημείου και προμελέτη διαμόρφωσης του χώρου και πρόσβασης στο μνημείο) είναι μια αφορμή για να επανέλθει και πάλι στη δημοσιότητα το θέμα της Ανάπλασης της Βιομηχανικής Ζώνης.
.
Το Θεμιστόκλειο θα συζητηθεί στο δημοτικό συμβούλιο μέσα στον Σεπτέμβρη ενώ είναι πιθανό να τεθεί και στη Βουλή από τον Δ.Λιντζέρη ή από τον Γ.Νιώτη.
.
Το ίδιο το θέμα του Θεμιστόκλειου δεν είναι από μόνο του ικανό να δημιουργήσει προϋποθέσεις για να ξεκινήσει η ανάπλαση, όμως μπορεί να προκαλέσει την αναγκαία δημοσιότητα ώστε να τεθεί το ζήτημα και να συζητηθεί η πρόταση της Πρώτης Κίνησης που είναι και η μόνη διέξοδος σήμερα για το θέμα.
.
Θα παρακολουθούμε το θέμα στενά και θα ενημερώνουμε διαρκώς.
.
Γ.Τσιρίδης και ΠΡΩΤΗ ΚΙΝΗΣΗ
.
Σημειωτέον ότι έχω ζητήσει ραντεβού με τον Μίχα (τον Νομάρχη) να του εξηγήσω την πρότασή μου (που σε πρώτη φάση βρήκε ότι είχε κάποιο ενδιαφέρον) αλλά πάνω από 5 φορές το ραντεβού έχει μείνει στον αέρα καθώς ο κ. Νομάρχης όλο έχει δουλειά. Δεν αμφιβάλλω ότι πράγματι έχει δουλειά, θα προτιμούσα όμως να θεωρεί και το θέμα της Ανάπλασης σαν μια από τις πρώτες του προτεραιότητες.
Ίσως στηρίζω πολλά στην άποψη του Γιάννη του Μίχα, όμως αυτό το κάνω γιατί πιστεύω ότι το ΠαΣοΚ θα πάρει τη κυβέρνηση και στο νέο σκηνικό εξουσίας που θα στηθεί ο Γιάννης ο Μίχας θα έχει σοβαρό ρόλο και ιδιαίτερα στο θέμα της ανάπλασης κυρίαρχο. Έτσι έχει μεγάλη σημασία να έχει από τώρα στο νου του ότι υπάρχει πρόταση βιώσιμη και αποτελεσματική που και ενιαίο μεγάλο πάρκο εξασφαλίζει αλλά και τον σκόπελο της απαλλοτρίωσης ολόκληρου του χώρου ξεπερνά.
Θα επιμείνω να ζητώ το ραντεβού κι ας είναι και Αύγουστος.

Νέα Σχέδια του ΟΛΠ για Ναυτιλιακό Κέντρο

Πάνω βλέπετε σχέδιο με την πρόταση που διατύπωσα στις 10/4/2008 για ανάπλαση μερική σε περιορισμένο χώρο και δημιοργία ενιαίου πάρκου άνω των 400 στρεμμάτων. Ελπίζω πως αυτή η πρόταση που είναι η μόνη ρεαλιστική σήμερα θα γίνει αντιληπτή από τους ενδιαφερόμενους ώστε να την θέσουν σύντομα σε εφαρμογή. Ήδη ο ΟΛΠ κινείται προς μια κατεύθυνση που από μόνη της είναι και πάλι ΑΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΤΗ αλλά που μπορεί να συμβαδίσει με την δική μου και μάλιστα να την ενισχύσει.
.
Δημοσιεύω από site του ΟΛΠ τις τελευταίες σκέψεις του (μόλις χτεσινές, το σχετικό άρθρο έχει ημερομηνία 13 Ιουλίου 2009 και σήμερα έχουμε 14):
.
Σχέδια του ΟΛΠ
Της Αγγελικής Καλλή
.
Tη χρηματοδότηση της κατασκευής ενός νέου επιβατικού λιμανιού στο θαλάσσιο μέτωπο της Δραπετσώνας με την παράλληλη λειτουργία ναυτιλιακού κέντρου, συζήτησε η διοίκηση του ΟΛΠ με τον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, Π. Σακελλάρη, στην τελευταία επίσκεψή του στον οργανισμό. Στελέχη της εταιρείας προβλέπουν ότι σε πολύ λίγα χρόνια ο κορεσμός που έχει ήδη αρχίσει να διαφαίνεται, θα κάνει την κατάσταση στο κεντρικό λιμάνι ιδιαίτερα προβληματική.
Αξιοποίηση
Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο ΟΛΠ θα επιδιώξει να αξιοποιήσει αυτόνομα την έκταση των 100 στεμμάτων περίπου που διαθέτει στην περιοχή και συνορεύει με την ιδιοκτησία της Εθνικής Τράπεζας καθώς το σχέδιο συνολικής ανάπλασης της περιοχής των λιπασμάτων φαίνεται ότι δεν μπορεί να προχωρήσει.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο οργανισμός θέλοντας να αξιοποιήσει την περιουσία του και παράλληλα να αποσυμφορήσει το πρώτο επιβατικό λιμάνι της χώρας, από το οποίο διακινούνται κάθε χρόνο εκατομμύρια επιβατών, έχει καταλήξει σε αυτήν την απόφαση.
Μάλιστα τις τελευταίες μέρες υπήρξαν και επαφές της διοίκησης του ΟΛΠ με παράγοντες του ΥΠΕΧΩΔΕ προκειμένου να διερευνηθούν οι προθέσεις του υπουργείου.
Στόχος του ΟΛΠ είναι στο θαλάσσιο μέτωπο των 100 στρεμμάτων να κατασκευαστεί ένα νέο επιβατικό λιμάνι και παράλληλα επειδή οι επενδύσεις στην ακτοπλοΐα έχουν χαμηλή απόδοση, να αξιοποιήσει την υπόλοιπη περιουσία του με την κατασκευή ενός μίνι ναυτιλιακού κέντρου και γραφείων.
500 εκατ. ευρώ
Το σύνολο της επένδυσης εκτιμάται ότι ανέρχεται στα επίπεδα των 500 εκατ. ευρώ. Το χρηματοδοτικό σχήμα της επένδυσης βρίσκεται ακόμα υπό συζήτηση καθώς όσον αφορά το κομμάτι του ναυτιλιακού κέντρου και των άλλων γραφείων μπορεί να κατασκευαστεί με αυτοχρηματοδότηση κάτι το οποίο δεν προβλέπεται για τις λιμενικές υποδομές.
Με αυτοχρηματοδότηση αξιοποιεί ήδη ο ΟΛΠ ένα άλλο μέρος της ακίνητης περιουσίας του στο Παλατάκι όπου θα κατασκευαστεί το νέο εκθεσιακό κέντρο του Πειραιά.
Ευνοϊκά προς την ανάπτυξη του επιβατικού λιμανιού προς το θαλάσσιο μέτωπο των 100 στρεμμάτων, φαίνεται να διάκεινται και αρμόδιοι παράγοντες του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας.
Ανάπτυξη
Όπως έλεγαν μάλιστα στη «Η» εκτός του ότι αναγνωρίζουν την ανάγκη να κατασκευαστεί ένα νέο λιμάνι για την ακτοπλοΐα, δεν παραγνωρίζουν και το γεγονός ότι τίποτα τελικά δεν κινείται γύρω από το μεγαλόπνοο σχέδιο το οποίο είχε ανακοινωθεί προ τριετίας για συνδυασμένη ανάπτυξη της περιοχής των Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα από όλους τους φορείς που είναι ιδιοκτήτες εκτάσεων στην περιοχή.
Μάλιστα οι ίδιοι παράγοντες προχωρούσαν ένα βήμα παραπέρα λέγοντας ότι για την κατασκευή του νέου λιμανιού μπορεί να προκριθεί ακόμα και η λύση της απαλλοτρίωσης εκτάσεων αν κριθεί απαραίτητο.
.
Εννοείται ότι αυτό που προτείνει ο ΟΛΠ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΗΘΕΙ καθώς θέλει να οικοδομήσει με συντελεστή 0,4 μέσα σε λιμενική ζώνη. Παράλληλα, εννοείται ότι η πρότασή μου της 10 Απριλίου του 2008 για δημιουργία Ναυτιλιακού Κέντρου σε 20-25 περίπου στρέμματα της ιδιοκτησίας της ΠΡΟΤΥΠΟΣ κοντά στον κάβο Κράκαρη (από το σημερινό λιμάνι μέχρι το Θεμιστόκλειο) γίνεται όχι μόνο επίκαιρη αλλά και η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ πρόταση για τον χώρο και για το ενιαίο πάρκο.

Θεμιστόκλειο, Ανάπλαση, τελευταίες εξελίξεις

.
Στο θέμα της προοπτικής του χώρου της πρώην βιομηχανικής ζώνης, κάποια εξέλιξη θετική ήταν η πρόσφατη επίσκεψη Παπανδρέου στον χώρο της ανάπλασης στα πλαίσια της προεκλογικής του εκστρατείας για τις ευρωεκλογές που γίνονται σήμερα.
Ο Παπανδρέου μίλησε για εκτεταμένη ζώνη πρασίνου από Δραπετσώνα μέχρι Γλυφάδα και υπονόησε πως στον χώρο θα δημιουργηθεί μεγάλο πάρκο πρασίνου με κάποιες χρήσεις πολιτισμού και αναψυχής.
Συζήτησα το θέμα και με τον Νομάρχη κ. Γιάννη Μίχα. Μου είπε πως η αξιοποίηση ενός 5% (άντε και 10% το πολύ) της συνολικής έκτασης για αναπτυξιακή δραστηριότητα δεν θα τον έβρισκε αντίθετο εφ' όσον έτσι θα γινόταν εφικτότερο και ρεαλιστικότερο το σχέδιο της ανάπτυξης πρασίνου. Συμφωνήσαμε να κάνουμε ένα ραντεβού για να του παρουσιάσω το δικό μου σχέδιο. Πραγματικά, όλοι καταλαβαίνουν ότι απαλλοτρίωση ενός τέτοιου τεράστιου χώρου 600 στρεμμάτων είναι σχεδόν αδύνατη υπό τις σημερινές συνθήκες (και πέρα από την οικονομική κρίση).
Ο Παπανδρέου, εκτός όμως από τις αναφορές του στο ενιαίο μέτωπο πράσινου για ολόκληρη την ακτή του Πειραιά και της Αθήνας, αναφέρθηκε και στην αξιοποίηση των αρχαιοτήτων που υπάρχουν εδώ. Μίλησε για τον "τάφο του Θεμιστοκλή". Η αναφορά ήταν πολύ ενθαρρυντική προκειμένου να ξεκολλήσει το ζήτημα από το τέλμα. Μια συζήτηση με τον βουλευτή του ΠαΣοΚ κ.Λιντζέρη για το Θεμιστόκλειο, έβγαλε και ερώτηση προς τη Βουλή για το θέμα.

Τα σημαντικότερα προβλήματα της πόλης

.
Παίρνοντας αφορμή από τη συγγραφή της ιστορίας της Δραπετσώνας, και σαν προδημοσίευση, θα καταγράψω εδώ τα σημαντικά προβλήματα της σημερινής Δραπετσώνας. πρόκειται για τα κυριότερα πολεοδομικά, υπαρξιακά, αναπτυξιακά, εξωραϊστικά κλπ. προβλήματα, όλα αυτά που αναζητούν λύσεις στο παρόν και στο μέλλον και θα καθορίσουν τη μορφή της πόλης τον 21ο αιώνα.
1)
 Το θέμα της ίδιας της ύπαρξης της οργάνωσης της Δραπετσώνας σαν ανεξάρτητος δήμος, καθώς και των ορίων της, έχει ήδη τεθεί από δεκαετίας και είναι πιθανό να επανατεθεί τα προσεχή χρόνια. Να σημειώσουμε ότι οι προσπάθειες που έγιναν για την αλλαγή των ορίων με την συλλογή υπογραφών από τις περιοχές κυρίως του Κερατζάκη και της Κοπής, απέδωσαν σε ό,τι αφορά στον μεγάλο αριθμό πολιτών που υπέγραψαν αλλά σταμάτησαν λόγω της αντίδρασης των γειτονικών δήμων. Από την άλλη οι προσπάθειες της Πολιτείας να επανεντάξει τη Δραπετσώνα στον Δήμο Πειραιά έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει, είναι όμως πολύ πιθανό ότι θα επανέλθουν.
2)
 Η φροντίδα για την ανάδειξη της ιστορίας του τόπου, η χρήση του αρχαιολογικού χώρου του Καστρακίου, η ανασύσταση του Αφροδίσιου, η ταυτοποίηση και ανάδειξη του Θεμιστόκλειου είναι ένα άλλο καθήκον των ανθρώπων που έχουν αναλάβει τη φροντίδα των κοινών αυτής της πόλης αλλά και των ενεργών πολιτών και των συλλόγων.
3)
Η εκμετάλλευση (με την καλή έννοια) του ιδιαίτερου φυσικού κάλλους της πόλης και της ιδιαίτερης ιστορίας της με την δημιουργία χώρων αναψυχής στο Καστράκι, στου Γρηγόρη, στο Πέτρινο, στο λιμανάκι των Σφαγείων, στα διατηρητέα των Λιπασμάτων, στα διατηρητέα του Τσιμεντάδικου, στο Γυψάδικο κλπ. είναι ένας τρόπος για την ανάπτυξη της πόλης περιμετρικά και την ανάκτηση της παραλίας και ολόκληρου του θαλασσίου μετώπου από τους κατοίκους που τόσα χρόνια τα στερήθηκαν.
4)
Η αξιοποίηση προς όφελος των κατοίκων των δύο φυσικών λιμανιών και των ακτών που σιγά-σιγά καθαρίζουν από τη συσσωρευμένη μόλυνση των δεκαετιών του ‘70 και ‘80 είναι μια ανάγκη για την όλη και ένα χρέος προς τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά
5)
Η Ανάπλαση της Βιομηχανικής Ζώνης, σε μια έκταση 600 περίπου στρεμμάτων, με υψηλό πράσινο, ελεύθερες ακτές και χώρους για πολιτισμό και αναψυχή, είναι το μέλλον της πόλης και το μέλλον του ευρύτερου Πειραιά. Δυστυχώς δεν καταφέραμε σαν πόλη να πετύχουμε την Ανάπλαση με το Μητροπολιτικό Ενιαίο Πάρκο τη δεκαετία του ‘90 ώστε να ξεκινήσει ο νέος αιώνας με τις καλύτερες προοπτικές για τη Δραπετσώνα. Ας γίνει τουλάχιστον αυτό το βήμα στις αρχές αυτού του αιώνα για να το απολαύσουν οι επόμενες γενιές.
.
Αυτά προς το παρόν!

Πρόταση Ανάπλασης 2008

Πριν από ένα χρόνο ακριβώς, στη συνεδρίαση της Παμπειραϊκής Επιτροπής της 10 Απριλίου 2008, εν όψει της αλλαγής, θέσης και της απόρριψης της μελέτης του Δήμου, παρουσίασα εκεί μια θέση δική μου που νομίζω ότι είναι απόλυτα εφικτή και πραγματοποιήσιμη και ότι σήμερα αποτελεί τη μόνη διέξοδο στο θέμα της Ανάπλασης που έχει βυθστεί σε τέλμα.
Η πρόταση είχε ως εξής (μαζί με το σκεπτικό της)

Α.-
Η Μελέτη που εκπόνησε ο Δήμος προβλέπει ΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ συνολικού εμβαδού 203.500 τετραγωνικών μέτρων εκ των οποίων τα 148.700 μ2 θα είναι τετραγωνικά προς πώληση στα όρια του Δήμου Δραπετσώνας, 17.500 μ2 θα είναι κτίσματα στην ιδιοκτησία του Δήμου Δραπετσώνας, και 37.300 μ2 θα βρίσκονται στα όρια του Δήμου Κερατσινίου. Ακόμη υπάρχει και η δυνατότητα για "εξοικονόμηση" και άλλων 25-30.000 μ2 για κτίσιμο υπό την ιδιοκτησία του Δήμου Δραπετσώνας, που θα ανεβάσει το σύνολο των κτισμένων τετραγωνικών στα 230.000 μ2 περίπου.
Από τα παραπάνω προβλέπεται ότι το 25% θα είναι κατοικίες, το 44-48% γραφεία, το 9-10% εμπορικές χρήσεις και το 7-8% θα είναι εστίαση-αναψυχή, ενώ ένα 10% περίπου θα καταλάβει το Ξενοδοχείο-Συνεδριακό Κέντρο και τα 17.500μ2 των διατηρητέων θα διατεθούν για πολιτιστικές χρήσεις.
[ΣΗΜΕΙΩΣΗ: τα παραπάνω στοιχεία αναφέρονται στην εισήγηση του Δημάρχου κ. Χρυσού]
.
Όλα τα παραπάνω βασίζονται σε ρυθμίσεις που αποφασίστηκαν το 1996 από τον Οργανισμό της Αθήνας όταν το υπάρχον τότε πλαίσιο ήταν ασφυκτικό, με τα Λιπάσματα σε πλήρη λειτουργία, την ΑΓΕΤ υπό πώληση, τη ΜΟΜΠΙΛ απολύτως αντίθετη κλπ. Η πρόταση του Δήμου για Συντελεστή Δόμησης 0.4 ήταν μια άμυνα απέναντι σε καταστάσεις άκρως δυσοίωνες όπως τα λειτουργούντα εργοστάσια, το λιμάνι που ήταν ακόμη χώρος με κοντέϊνερ, τους ιδιοκτήτες γης που δεν συζητούσαν προτάσεις χωρίς το "εύλογο" κέρδος τους, και πολιτικό κλίμα πολύ λιγότερο ευαίσθητο σε προτάσεις που θα πρότασσαν το περιβάλλον αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα την "οικονομική ανασυγκρότηση" που ήταν ο αρχικός στόχος των κοινωνικών φορέων το 1993.

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ.
.
Η Αθήνα ολόκληρη έχει αλλάξει προς το χειρότερο [πυρκαγιές, ανοικοδόμηση μεγάλων ελεύθερων εκτάσεων, έργα ολυμπιακά κλπ.] και οι κλιματολογικές συνθήκες αλλάζουν επίσης απαιτώντας από όλους μας περισσότερη περιβαλλοντική συνείδηση.
Η καταστροφή της Πάρνηθας και του Υμηττού μετά από εκείνη της Πεντέλης έχουν επιβαρύνει πολύ το μικροκλίμα του λεκανοπεδίου και μας έκαναν όλους να αναζητάμε χώρους για ενίσχυση του αστικού πράσινου. Η ανάγκη για Μητροπολιτικό Πάρκο, όπως εκφράστηκε από την Παμπειραϊκή είναι στόχος που δεν μπορεί να δεχτεί εκπτώσεις ή συμβιβασμούς.
Η ανάπτυξη δεν μετριέται πλέον με τους ίδιους κοινωνικούς και οικονομικούς όρους όπως στο πρόσφατο παρελθόν. Η ένταξη περιοχών στο σχέδιο πόλης δεν ανεβάζει πλέον την αξία της γης αλλά την υποβιβάζει ή την επιβραδύνει όπου έχουμε τάση ανόδου. Σαν οικονομικό πλεονέκτημα δεν προσμετράται η γειτνίαση με "σύγχρονα" εμπορικά ή άλλα κέντρα αλλά η γειτνίαση με ενισχυμένο πράσινο και το καθαρό περιβάλλον.
Επί πλέον τα πράγματα στην περιοχή είναι πλέον πολύ διαφορετικά και πολύ πιο ευνοϊκά από ότι στο παρελθόν. Το εργοστάσιο Λιπασμάτων, όχι μόνο δεν λειτουργεί αλλά επί πλέον έχει μετατραπεί σε ελεύθερο και τεράστιο οικόπεδο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί αστικές αναπλάσεις και χώρους πρασίνου. Το Κράτος το ίδιο είναι αναγκασμένο να μην απορρίπτει αλλά να συζητά προτάσεις που κάποτε θεωρούνταν (και πιθανότατα ήταν) μαξιμαλιστικές.
Τέλος, το πολιτικό τοπίο έχει αλλάξει ριζικά και προτάσεις για περισσότερο πράσινο, για Μητροπολιτικό Πάρκο ή Άλσος κλπ. είναι δημοφιλείς μεταξύ των πολιτικών φορέων ακόμα και των κομμάτων εξουσίας.
.
Τι θα γίνει στο χώρο της Ανάπλασης;
.
Επιγραμματικά σχεδόν θα αναφέρω μερικές σκέψεις για το τι θα μπορούσε ή θα έπρεπε να γίνει στον χώρο της Ανάπλασης
* Τα διατηρητέα (17.500 μ2) μπορούν να μετατραπούν -κατά το δυνατόν- σε πολιτιστικούς χώρους.
* Το 12.000 μ2 περίπου (7-8% του συνόλου) για αναψυχή-εστίαση μπορούν να παραμείνουν με μια σωστή χωροθέτηση έτσι ώστε να μην μένει νεκρή περιοχή το Μητροπολιτικό Πάρκο και να είναι ο χώρος φιλικός για πρόσβαση από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής.
* Το ξενοδοχείο-συνεδριακό κέντρο των 18-20.000 μ2 θα μπορούσε να παραμείνει
* Χώροι 20-25.000 μ2 κοντά στην ακτή Βασιλειάδη και στο ξενοδοχείο θα μπορούσαν να υπηρετήσουν ένα ναυτιλιακό κέντρο σαν τη μόνη αποδεκτή δραστηριότητα για προσφορά απασχόλησης και ανάπτυξης στην περιοχή.

Το σύνολο των παραπάνω κτισμένων χώρων (70-75.000 μ2) με συντελεστή δόμησης bruto 0,12 επιτρέπει τη δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου με υψηλό πράσινο καθώς τα εκμεταλλεύσιμα οικοδομικά τετράγωνα θα φτάνουν περίπου στο 10% της συνολικής έκτασης. Επίσης υπάρχουν άφθονοι χώροι για επιχειρήσεις αναψυχής και εστίασης, για πολιτιστικές δραστηριότητες και για οικονομική ανάπτυξη στους τομείς του Τουρισμού και της Ναυτιλίας, δηλαδή εκεί όπου η χώρα μας έχει συγκριτικό πλεονέκτημα.
.

.
Στην ουσία αυτή είναι η θέση μου και σήμερα -με την απόσταση του ενός χρόνου από την πρώτη κατάθεσή της- με πολύ μικρές τροποποιήσεις. Το κτριότερο σημείο που θα έπρεπε να συμπληρώσω είναι ότι αυτό το 10% της συνολικής έκτασης που θα κριστεί, θα πρέπει να είναι ολόκληρο συγκεντρωμένο στην περιοχή δίπλα στον ΟΛΠ από του Κράκαρη μέχρι το Θεμιστόκλειο και όχι πάνω από τον υπάρχοντα δρόμο που συνδέει την σημερινή πύλη που βρίσκεται χαμηλά κοντά στου Κράκαρη με το παλιό Υαλουργείο
.

Τον σχετικό χάρτη έχω αναρτήσει και δίπλα, στις εικόνες, με τον τίτλο:
"Πρόταση για Ανάπλαση 2008"