.
Παίρνοντας αφορμή από τη συγγραφή της ιστορίας της Δραπετσώνας, και σαν προδημοσίευση, θα καταγράψω εδώ τα σημαντικά προβλήματα της σημερινής Δραπετσώνας. πρόκειται για τα κυριότερα πολεοδομικά, υπαρξιακά, αναπτυξιακά, εξωραϊστικά κλπ. προβλήματα, όλα αυτά που αναζητούν λύσεις στο παρόν και στο μέλλον και θα καθορίσουν τη μορφή της πόλης τον 21ο αιώνα.
1)
Το θέμα της ίδιας της ύπαρξης της οργάνωσης της Δραπετσώνας σαν ανεξάρτητος δήμος, καθώς και των ορίων της, έχει ήδη τεθεί από δεκαετίας και είναι πιθανό να επανατεθεί τα προσεχή χρόνια. Να σημειώσουμε ότι οι προσπάθειες που έγιναν για την αλλαγή των ορίων με την συλλογή υπογραφών από τις περιοχές κυρίως του Κερατζάκη και της Κοπής, απέδωσαν σε ό,τι αφορά στον μεγάλο αριθμό πολιτών που υπέγραψαν αλλά σταμάτησαν λόγω της αντίδρασης των γειτονικών δήμων. Από την άλλη οι προσπάθειες της Πολιτείας να επανεντάξει τη Δραπετσώνα στον Δήμο Πειραιά έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει, είναι όμως πολύ πιθανό ότι θα επανέλθουν.
2)
Η φροντίδα για την ανάδειξη της ιστορίας του τόπου, η χρήση του αρχαιολογικού χώρου του Καστρακίου, η ανασύσταση του Αφροδίσιου, η ταυτοποίηση και ανάδειξη του Θεμιστόκλειου είναι ένα άλλο καθήκον των ανθρώπων που έχουν αναλάβει τη φροντίδα των κοινών αυτής της πόλης αλλά και των ενεργών πολιτών και των συλλόγων.
3)
Η εκμετάλλευση (με την καλή έννοια) του ιδιαίτερου φυσικού κάλλους της πόλης και της ιδιαίτερης ιστορίας της με την δημιουργία χώρων αναψυχής στο Καστράκι, στου Γρηγόρη, στο Πέτρινο, στο λιμανάκι των Σφαγείων, στα διατηρητέα των Λιπασμάτων, στα διατηρητέα του Τσιμεντάδικου, στο Γυψάδικο κλπ. είναι ένας τρόπος για την ανάπτυξη της πόλης περιμετρικά και την ανάκτηση της παραλίας και ολόκληρου του θαλασσίου μετώπου από τους κατοίκους που τόσα χρόνια τα στερήθηκαν.
4)
Η αξιοποίηση προς όφελος των κατοίκων των δύο φυσικών λιμανιών και των ακτών που σιγά-σιγά καθαρίζουν από τη συσσωρευμένη μόλυνση των δεκαετιών του ‘70 και ‘80 είναι μια ανάγκη για την όλη και ένα χρέος προς τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά
5)
Η Ανάπλαση της Βιομηχανικής Ζώνης, σε μια έκταση 600 περίπου στρεμμάτων, με υψηλό πράσινο, ελεύθερες ακτές και χώρους για πολιτισμό και αναψυχή, είναι το μέλλον της πόλης και το μέλλον του ευρύτερου Πειραιά. Δυστυχώς δεν καταφέραμε σαν πόλη να πετύχουμε την Ανάπλαση με το Μητροπολιτικό Ενιαίο Πάρκο τη δεκαετία του ‘90 ώστε να ξεκινήσει ο νέος αιώνας με τις καλύτερες προοπτικές για τη Δραπετσώνα. Ας γίνει τουλάχιστον αυτό το βήμα στις αρχές αυτού του αιώνα για να το απολαύσουν οι επόμενες γενιές.
.
Αυτά προς το παρόν!
Πέμπτη 30 Απριλίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου